سایت خاتون




سایت مطبخ خاتون



زیارت امیرالمومنین

ابتکار بسیار زیبا از تولیت حرم امیر المومنین علی(علیه السلام)
www.imamali.net/vtour
وارد حرم شدید توجه کنید روی هر فلشی که کلیک میکنید يه مقدار صبر کنید تصویر شفاف ميشه.
ودر هر صحن باچرخش و عقب جلو کردن میتوان کاملا زیارت کردهر جای حرم که دوست داريد زیارت کنید.
روی فلشها نگه دارید تا وارد مکانهای مورد نظر بشید.
این حقیر رو هم دعا کنید.
زیارتتان قبول باشد.

دعایی برای رفع غم و اندوه

در كتاب «بلد الأمین» از حضرت رسول اکرم صلى اللّه علیه و آله روایت كرده:

هر كه هر روز ده بار این دعا را بخواند، حق تعالى‏ چهار هزار گناه كبیره او را بیامرزد

و وى را از سكرات مرگ و فشار قبر، و صد هزار هراس قیامت نجات دهد،

و از شرّ شیطان و سپاهیان او محفوظ گردد و قرضش ادا شود و اندوه و غمش برطرف گردد، دعا این است:

اَعْدَدْتُ لِكُلِّ هَوْلٍ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَ لِكُلِّ هَمٍّ وَ غَمٍّ ماشاءَ اللَّهُ

وَ لِكُلِّ نِعْمَةٍ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لِكُلِّ رَخآءٍ اَلشُّكْرُ لِلَّهِ

وَ لِكُلِّ اُعْجُوبَةٍ سُبْحانَ الِلَّهِ

وَ لِكُلِّ ذَنْبٍ اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ

وَ لِكُلِّ مُصیبَةٍ اِنّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ

وَ لِكُلِّ ضیقٍ حَسْبِىَ اللَّهُ

وَ لِكُلِّ قَضآءٍ وَ قَدَرٍ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ

وَ لِكُلِّ عَدُوٍّ اِعْتَصَمْتُ بِاللَّهِ

وَ لِكُلِّ طاعَةٍ وَ مَعْصِیَةٍ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ.

دعای هر شب ماه رجب


بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان


يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ
اى كه براى هر خيرى به او اميد دارم و از خشمش در هر شرى ايمنى جويم

يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ يا مَنْ يُعْطى مَنْ سَئَلَهُ
اى كه مى دهد (عطاى ) بسيار در برابر (طاعت ) اندك اى كه عطا كنى به هركه از تو خواهد

يا مَنْ يُعْطى مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً
اى كه عطا كنى به كسى كه از تو نخواهد و نه تو را بشناسد از روى نعمت بخشى و مهرورزى

اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ خَيْرِ الدُّنْيا وَجَميعَ خَيْرِ الاْخِرَةِ
عطا كن به من به خاطر درخواستى كه از تو كردم همه خوبى دنيا و همه خوبى و خير آخرت را

وَاصْرِفْ عَنّى بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ شَرِّ الدُّنْيا وَشَرِّ الاْخِرَةِ
و بگردان از من به خاطر همان درخواستى كه از تو كردم همه شر دنيا و شر آخرت را


فَاِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَيْتَ وَ زِِدْنى مِنْ فَضْلِكَ يا كَريمُ
زيرا آنچه تو دهى چيزى كم ندارد (يا كم نيايد) و بيفزا بر من از فضلت اى بزرگوار


يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ
اى صاحب جلالت و بزرگوارى اى صاحب نعمت و جُود

يا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَيْبَتى عَلَى النّار.ِ
اى صاحب بخشش و عطا، حرام كن محاسنم را بر آتش دوزخ


دانلود با کیفیت عالی با حجم 1.03 مگابایت


- نظرات (0)

نمازهای هر شب ماه رجب

          نماز روز اول رجب
شیخ  طوسی و دیگران از سلمان فارسی روایت کرده اند که گفت در روز آخر جمادی الثانی خدمت رسول خدا رفتم ، فرمود هر مؤمن و مؤمنه ای  که در ماه رجب سی رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد سه بار سوره ی کافرون را بخواند البته هر گناهی کرده  ، حق تعالی محو کند و خداوند به او عطا کند ثواب کسی که تمام آن ماه را روزه گرفته و تا سال آینده او را از نمازگزاران نویسد و در هر روز آن ماه ، ثواب شهیدی از شهدای بدر برای او به آسمان برند و به هر روزی که در آن ماه روزه گیرد ، عبادت یک سال در نامه عمل او نویسند و... و نمازی برای رفع عذاب قبر
سید ابن طاوس گوید ، رسول خدا فرمود آیا به تو نیاموزم از غرائب گنج ها ؛  و فرمود روز اول رجب  ده رکعت نماز بگذار و در هر رکعت بعد از حمد سه بار توحید بخوان . خداوند همه گناهان تو را از روزی که قلم بر تو جاری شده  تا امشب می آمرزد و از فتنه ی قبر  و عذاب روز قیامت تو را نگه دارد.
                         نماز شب دوم رجب
رسول خدا فرمود : هر کس در شب دوم رجب ، ده رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد یک بار سوره ی کافرون را بخواند ، خداوند همه  گناهان کبیره و صغیره او را بیامرزد و او را تا سال آینده از نمازگذاران نویسد و از نفاق بری می شود .
                         نماز شب سوم رجب 
هر که در شب سوم رجب ده رکعت نماز کند و در هر رکعت بعد از حمد پنج مرتبه سوره نصر را بخواند  ، خداوند در بهشت برای او قصری بنا کند  که عرض و طول آن از دنیا هفت بار وسیعتر باشد و منادی از آسمان ندا می کند که بر این ولی خدا به کرامت و عظمت و رفاقت انبیاء و صدیقین و صالحین بشارت دهید و....
                        نماز شب چهارم رجب  
هر که در شب چهارم  رجب ، صد رکعت نماز کند و در رکعت اول بعد از حمد سوره فلق و در رکعت دوم حمد و سوره ناس را بخواند از هر آسمانی فرشته ای فرود آید که ثواب این نماز را تا روز قیامت نویسد و چون وارد محشر می شود روی او چون شب چهارده باشد و...
                         نماز شب پنجم رجب
هر که در این شب شش رکعت نماز کند و در هر رکعت بعد از حمد بیست و پنج بار توحید را بخواند . خداوند ثواب چهل پیاغمبر و چهل صدیق و چهل شهید به او عطا کند و از صراط مانند برق لامع که بر اسبی از نور سوار شده ، بگذرد .
                       نماز شب ششم رجب
هر که در در این شب دو رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد ، هفت بار آیة الکرسی را بخواند ، منادی از آسمان ندا می کند ای بنده خدا ، حقا که تو ولی خدا هستی و برای تو هفتاد هزار حسنه است که هر حسنه نزد خداوند برتر است از کوه هائی که در دنیاست.
                       نماز شب هفتم رجب
هر که در این شب چهار رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد توحید  و سوره فلق و سوره ناس هر یک را سه بار بخواند و بعد از نماز ده بار تسبیحات اربعه را بگوید ، خداوند در سایه عرش خود ، او را منزل دهد و براو حالت جان دادن و عذاب قبر آسان شود و از دنیا نمی رود مگر آنکه جای خود را در بهشت ببیند.
                      نماز شب هشتم رجب
هر که در این شب بیست نماز کند و در هر رکعت بعد از حمد هر یک از سوره های توحید و ناس و فلق و کافرون را سه بار بخواند  خداوند مزد شاکرین و صابرین را به او عطا کند و گویا قرآن رادر ماه رمضان ختم کرده و چون از قبر برخیزد هفتاد ملک او را استقبال کرده ، بشارت بهشت دهند و تا بهشت مشایعت کنند.
                      نماز شب نهم رجب  
هر که در شب نهم رجب دو رکعت نماز کند و در هر رکعت بعد از حمد پنج بار سوره تکاثر را بخواند از جای خود برنخیزد مگر آنکه خدا او را بیامرزد و به او ثواب صد حج و صد عمره عطا کند و هزار هزار رحمت بر او نازل شود و اگر تا هشتاد روز بمیرد ، شهید مرده است.
                     نماز شب  دهم رجب
هر کس در این شب بعد از نماز مغرب دوازده رکعت نماز گذارد هر رکعت به یک حمد و سه توحید در هر رکعت خداوند برای او قصری در بهشت بنا کند و درآن قصر خانه ها باشد به عدد ستارگان آسمان و در آن خانه ها چسزی باشد که کسی بر وصف آن قادر نباشد.
                    نماز شب یازدهم رجب
هر کس در این شب ، دوازده رکعت نماز بجا بیاورد و در هر رکعت بعد از حمد ، دوازده بار آیة الکرسی بخواند ، خداوند به ثواب تلاوت تورات و انجیل و قرآن و هر کتابی که به انبیاء نازل نموده ،عطا فرماید و منادی از عرش ندا می کند که عمل خود را از سر گیر که حقتعالی تو را آمرزید.
                    نماز شب دوازدهم رجب
هر که در این شب دو رکعت نماز کند و بعد از حمد ، ده بار آیه ی شریفه ی « آمن الرسول ... » را که در آخر سوره ی بقره است ؛ را تا آخر بخواند خداوند به او عطا کند ، ثواب کسی را که امر به معروف و نهی از منکر انجام داده و پاداشهفتاد بنده آزاد کردن از اولاد اسماعیل را  عطا نماید .
                     نمازشب سیزدهم رجب
هر کس در این شب دو رکعت نماز کند و در رکعت اول بعد از حمد ، سوره ی عادیات و در رکعت دوم بعد از حمد  سوره ی تکاثر را بخواند ، خداوند همه گناهان او را بیامرزد اگر چه عاق والدین باشد و از وی راضی شود و به او در فردوس ، هزار شهر عطا نماید.
                    نماز شب چهاردم رجب
هر کس در این شب سی رکعت نماز بجا بیاورد و در هر رکعت بعد از حمد سوره کهف را بخواند ؛ اگر چه گناهانش بیشتر از ستارگان آسمان باشد ، از نماز بیرون نشود مگر پاک و پاکیزه و گویا همه کتابها را که خدای تعالی نازل کرده ، خوانده است .
                    نماز شب پانزدهم رجب
هر کس در این شب سی رکعت نماز کند و در هر رکعت ده بار توحید بخواند ، خداوند او را از آتش دوزخ آزاد می کند و به هر رکعتی ثواب چهل شهید برای او می نویسد و به هر آیه ای که خوانده ، دوازده نور به او عطا کند به عدد هر توحید که خوانده ، دوازده شهر از مشک و عنبر برای او بنا کند اگر در بین این شب و سال آینده بمیرد از عذاب قبر محفوذ می شود .
                   نماز شب شانزدهم رجب
هر کس در این شب شانزده رکعت نماز بجا بیاورد و در هر رکعت بعد از حمد ده بار توحید را بخواند از نماز که فارغ شد خداوند ثواب هفتاد شهید به او عطا کند  و حقتعالی برائت از نفاق بر وی عطا کند و عذاب قبر نبیند ....
  در شب هفدهم نیز همین نماز وارد است .
                    نماز شب هجدهم رجب
هر کس در این شب دو رکعت نماز بجا آورد و در هر رکعت بعد از حمد هر یک از توحید و فلق و ناس را ده بار بخواند چون از نماز فارغ شود ، خداوند متعال به ملائکه خود بفرماید
          لو کانت  ذنوب هذا اکثر من ذنوب العشارین لغفرتها له بهذا الصلوة
                   نماز شب نوزدهم رجب
هر کس در این شب چهار رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد هر یک از آیة الکرسی و توحید را پانزده بار بخواند ، خداوند به او عطا نماید از ثواب مثل آن چه به حضرت موسی عطا فرموده و به هر حرفی ، ثواب شهیدی به او کرامت نماید و از فرشتگان سه بشارت به او می فرستد ، اول آنکه در محشر او را رسوا نکند، دوم از وی حساب نگیرد ،  سوم بدون حساب داخل بهشت شود و چون او را به پیشگاه خدا برند حقتعالی بر وی سلام دهد و بفرماید :
ای بنده من نترس و محزون نباش همانا من از تو راضی هستم و بهشت برای تو مباح است.
                   نماز شب بیستم رجب
هر کس در این شب دو رکعت نماز گذارد و در هررکعت بعد از حمد پنج مرتبه سوره قدر را بخواند ، ثواب ( بقدر مزد نماز مستحبی ) حضرت ابراهیم و موسی و یحیی و عیسی  را به او عطا می فرماید و صدمه و آسیبی از جن و انس به او نمی رسد و خداوند به نظر رحمت به بنگرد.
                 نماز شب بیست و یکم  رجب
هر کس در این شب شش رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد سوره کوثر و توحید را ده بار بخواند خداوند به فرشتگان کرام الکاتبین امر فرماید که تایک سال گناه او را ننویسند و حسنات او را بنویسند ( فرصت ترک گناه می یابد ).
                 نماز شب بیست و دوم رجب
هر که در این شب  هشت رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد هفت بار سوره ی کافرون را بخواند  و چون از نماز فارغ شد ، ده بار صلوات بفرستد و ده بار استغفار کند از دنیا نرود مگر آن که جای خود را در بهشت ببیند و با اسلام بمیرد و اجر هفتاد پیغمبر برای او باشد.
                 نماز شب بیست و سوم رجب 
هر که در این شب دو رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد پنج بار سوره ضحی را بخواند  ، خداوند به عدد هر حرفی که خوانده و به عدد هر کافر و کافره ای که هست ، درجه ای در بهشت برای او عنایت فرماید و ثواب هفتاد حج و ثواب تشییع هزار جنازه و عیادت هزار مریض  برآوردن حاجت برادر مسلم برای او عطا فرماید .
                 نماز شب بیست و چهارم رجب
هر که در این شب چهل رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد یک بار آیه آمن الرسول ( آخر سوره بقره ) و یک بار توحید بخواند ، خداوند هزار حسنه برای او نویسد  و هزار سیئه او را محو کند و هزار درجه برای او بلند فرماید و هزار ملک از آسمان نازل می کند که دست های خود را بلند نموده بر او صلوات می فرستند و سلامتی دنیا و آخرت ر به او عطا می کند و گویا شب قدر را درک کرده و...
                 نماز شب بیست و پنجم رجب
هر کس در این شب بیست رکعت نماز در بین نماز مغرب و عشا بجا بیاورد و در هر رکعت یکبار آیه ی آمن الرسول و بکبار توحید را بخواند ، خداوند جان و مال و دین و دنیا و آخرت او را حفظ کند و از جای خود برنخیزد تا خدا او را بیامرزد و حضرت امیر فرموده است روزه ی این روز دویست سال کفاره ی گناه است.
                 نماز شب بیست و ششم رجب  
هر که در این شب دوازده رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد چهل بار ( در روایتی چهار بار ) توحید بخواند ، فرشتگان با وی مصافحه کنند و فرشتگان با هر که مصافحه کنند از توقف صراط و حساب و میزان ایمن گردد و خداوند هفتاد فرشته به سوی او می فرستد که برای او استغفار کنند و ثواب برای او نویسند و برای او تهلیل کنند و هر وقتی که از جای خود برخیزد ، گویند  اللهم اغفر لهذا العبد
از حضرت رضا (ع )  روایت است هر کس روز بیست و ششم رجب را روزه دارد ، خداوند روزه او را کفاره هشتاد ساله گرداند.
                         بیست و هفتم رجب
در زاد المعاد از امام محمد تقی روایت شده که فرمود : در ماه رجب شبی است که برای مردم بهتر است از آن چه خورشید بر ایشان بتابد و آن بیست و هفتم این ماه است و صبح آن روز رسول خدا به رسالت مبعوث شد و کسی که این شب را عبادت کند مثل اجر شصت سال عبادت خداوند با او عطا کند ؛ پرسیدند عمل آن شب چیست ، فرمود چون نماز عشا را خواندی ، بخواب هر وقت از شب را که بیدار شدی ، دوازده رکعت نماز بجا بیاور و در هر رکعت بعد از حمد یک سوره کوچک بخوان و یک سوره یس و چون فارغ شدی سوره ی حمد و فلق و ناس و کافرون و قدر و آیة الکرسی ، هر یک را هفت بار بخوان بعد این دعا را بخوان
الحمد لله الذی لم یتَّخِذ ولداً و لم یَکُن لهُ شریکٌ فی المُلکِ و لم یکن لهُ ولیۀٌ مِنَ الذِّّلِّ و کَبِّرهُ تکبیراً اللهم انّی اسئلکَ بِمَعاقِدِ عِزّکَ عَلی ارکانِِِِ عرشِکَ و منتهی الرحمةِ مِن کتابکِ و باسمِکَ الاعظم ِالاعظم ِالاعظم ِو ذِکرکَ الاعلیَ الاعلیَ الاعلیَ و بکلماتِکَ التّامّاتِ اَن تُصِلیَّ علی مُحمَّدٍ و آلِهِ و اَن تَفََعَلَ بی ما انت اهلُهُ
                نماز شب بیست و هفتم رجب
روایت است هر وقت شب که باشد ، دوازده رکعت نماز گذارد و در هر رکعت بعد از حمد ، هر یک از سوره های ناس و فلق را چهار بار بخواند و بعد از نماز چهار بار بگوید.  
 لا اله الا الله و الله اکبر و الحمد الله و سبحان الله و لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم
               نماز شب بیست و هشتم  رجب
هر کس در این شب دوازده رکعت نماز بجا بیاورد و در هر رکعت بعد از حمد ده بار استغفار کند ، خداوند ثواب عبادت فرشتگان را برای او نویسد و...
در شب بیست و نهم  نیز همین نماز وارد است.
                      نماز شب سی ام رجب
هر کس در این شب ده رکعت نماز بجا بیاورد و در هر رکعت بعد از حمد ، ده بار توحید بخواند . خداوند در جنة الفردوس هفت شهر به او بخشد و چون از قبر برخیزد روی او مانند بدر شود و...
کلیه نماز هایی که در این بخش گفته شد ، دو رکعتی هستند مثلا نماز ده رکعتی ، پنج نماز دو رکعتی خوانده خواهد شد.



- نظرات (0)

به شما محتاجم

بده در راه خدا، من به خدا محتاجم

من به بخشندگی آل عبا محتاجم

.

از قنوت سحر مادرتان جا ماندم

پسر حضرت زهرا به دعا محتاجم

.

مهربان، کاش زهیری بغلم می کردی

من به آغوش پُر از مِهر شما محتاجم

.

فطرس نفس مرا گوشه ی چشمی کافیست

با پر و بال شکسته به شفا محتاجم

.

شوق پرواز بده روح زمین گیر مرا

به جنون سر ایوان طلا محتاجم

.

دود این شهر مرا از نفس انداخته است

به هوای حرم کرب و بلا محتاجم

.

چه قدر گریه کنم تا نبری از یادم؟!

در سراشیبی قبرم به شما محتاجم



- نظرات (0)

تقدیر

تقدیر را

خود رقم میزنم

ازکنارم

هرچه تنهایی هست

بر میدارم

تورا جایشان میگذارم


روی پرده خانه کعبه این آیه از قران حک شده که


بسم الله الرحمن الرحیم نَبِّئْ عِبَادِی أَنِّی أَنَا الْغَفُــورُ الرَّحِـــیمُ

سوره = الحجر آیه = ۴۹ جزء = ۱۴ حزب= ۲۷

به بندگانم خبر ده که یقیناً منبسیار آمرزنده و مهربانم .


- نظرات (0)

منع پرستش شیطان در قرآن


شیطان‌پرستی
شایسته است منظر قرآن کریم را درباره حقیقت آن‏که موجودی عجیب و در عین حال از حواس ما غایب است ولی تصرفات عجیبی در عالم انسانیت دارد، جویا شویم.

چرا نباید در صدد شناخت ‏شیطان برآییم؟ چرا در شناخت این دشمن خانگی و درونی خود بی‏اعتناییم؟ دشمنی که از روز پیدایش بشر تا آنگاه که دست او از دامان هستی کوتاه شود به دنبال اوست!

دشمنی که در عین حال که از آشکار همه باخبر است، از نهان آنان نیز اطلاع دارد و حتی از نهفته‏ترین افکاری که در زوایای ذهن و فکر آدمی جا دارد باخبر است. علاوه بر این ‏که با خبر است، در پی دسیسه و گمراه ساختن صاحب آن نیز هست.

ما فرزندان آدم، شدیداً در معرض خطر انحراف از سوی «ابلیس‏» آن مکار پلید قرار گرفته‏ایم; همان دشمن غدار حیله‏گری که ابتدا بر حسب نقل قرآن کریم به والدین نخستین ما، آدم و حوا علیهما السلام وعده نصح و خیرخواهی داد و سوگند وفاداری یاد کرد: ((وَقَاسَمَهُمَا إِنِّی لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِینَ)).

و برای آن دو قسم خورد که من از خیرخواهان و نصیحت‏کنندگان شمایم، اما با این همه، آن خیانت درباره آن‏ها روا داشت که سبب خروجشان از بهشت و هبوطشان به زمین و مبتلا شدنشان به زندگی پرمحنت ارضی گردید. حال، همان شیاد پر مکر و فریب با فرزندان بنی‏آدم نیز همان می‏کند.

چون ما را با کمال صراحت و شدت، تهدید به خیانت و راهزنی نموده که «لأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِیمَ»، و به یقین در سر راه مستقیم تو، برای گمراه‏سازی آنان می‏نشینم. و اکیدا سوگند بر «اغواء» بنی‏آدم یاد کرده است که « فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ » به عزتت ‏سوگند، همه آن‏ها را اغواء خواهم کرد و به گمراهی خواهم کشانید.

آری آنجا که وعده «امانت‏» داده بود، آن‏گونه خیانت کرد، پس اینجا که صریحاً وعده «خیانت‏» داده است چه خواهد کرد؟

لذا بر هر صاحب عقل و شعوری لازم و واجب است که بنابر فرمایش خداوند که می‏فرماید: «إِنَّ الشَّیْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا» به درستی که شیطان دشمن شماست پس شما نیز او را به عنوان دشمن در نظر آورید. به شناخت این دشمن و دام‏های آن اقدام کرده و با دست توسل به دامان پاک اهل‏بیت پیامبرصلی الله علیه وآله زمینه وصول خود را به زمره مخلصین هموار و فراهم سازد. و از آنجا که شناخت و معرفت، زمینه‏ای لازم برای رسیدن به این مقصود است.

شیطان آنچنان مخفی و پنهان در انسان نفوذ می‏کند که انسان فکر می‏کند این خود اوست که چنین تصمیمی را گرفته است و دشمنی را احساس نمی‏کند

هشدارهای قرآن به انسان در مورد شیطان

قرآن در آیات متعددی از شیطان به عنوان دشمن آشکار انسان معرفی نموده و می‏فرماید: إِنَّ الشَّیْطَانَ لِلإِنسَانِ عَدُوٌّ مُّبِینٌ ؛ «شیطان دشمن آشکار انسان است.» و در هشداری دیگر می‏فرماید، بنی آدم شیطان شما را فریب ندهد آن گونه که پدر و مادر شما را از بهشت بیرون کرد.

قرآن در هشدار دیگری می‏فرماید: «هر کس شیطان را به جای خداوند به عنوان ولی و سرپرست خود انتخاب کند زیان آشکاری کرده است.»

و درباره پیروان شیطان می‏فرماید: «هر آینه جهنم را از تو و بندگانی که از تو پیروی کنند پر خواهم کرد.»

در اینجا یک سۆال مطرح می‏شود و آن اینکه با توجه به این همه هشدارهای قرآنی و انبیاء و ائمه معصومین علیهم السلام و پیامدهایی که پیروی از شیطان دارد چرا انسان‏ها به این هشدارها بی توجه هستند؟

در پاسخ باید بگوییم که چند عامل موجب این بی‏توجهی شده است:

1- شیطان آنچنان مخفی و پنهان در انسان نفوذ می‏کند که انسان فکر می‏کند این خود اوست که چنین تصمیمی را گرفته است و دشمنی را احساس نمی‏کند.

2- راه شیطان راه آسان و همواری است. حضرت علی علیه السلام می‏فرماید: «بدانید که شیطان راه خود را آسان و هموار می‏سازد تا به راحتی و آسانی به دنبال او بروید و از او پیروی کنید.»

3- فوری نبودن نتایج پیروی از آن دشمن خطرناک. یعنی اغلب نتایج بنیان کن پیروی از نفس اماره و شیطان، چنان فوری نیست که انسان با چشیدن طعم تلخ آن در برابرش مقاومت ورزد.

4- لذت گرایی افراطی که قوای مقاومت را از انسان می‏گیرد.

5- تنوع و انعطاف پذیری شگفت انگیزی که در شیطان نیز یکی از عوامل تاثیرپذیر انسان از برنامه‏های شیطان است.

بر هر صاحب عقل و شعوری لازم و واجب است که بنابر فرمایش خداوند که می‏فرماید: «ان الشیطان لکم عدو فاتخذوه عدوا» به درستی که شیطان دشمن شماست پس شما نیز او را به عنوان دشمن در نظر آورید. به شناخت این دشمن و دام‏های آن اقدام کرده و با دست توسل به دامان پاک اهل‏بیت پیامبرصلی الله علیه وآله زمینه وصول خود را به زمره مخلصین هموار و فراهم سازد

منع از شیطان پرستی در قرآن

أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یَا بَنِی آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّیْطَانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ  (60)

وَأَنْ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ  (61)

اى فرزندان آدم مگر با شما عهد نکرده بودم که شیطان را مپرستید زیرا وى دشمن آشکار شماست (60)

و اینکه مرا بپرستید این است راه راست (62/یاسین)

مگر من فقط شیطان را می پرستم (به اون معناش) پس خانه، زن و بچه، میز، پول و ... چه می شود؟! چرا خداوند فقط به شیطان اشاره کرده است؟

شاید یک دلیلش این باشد: هر چیزی که تو را از پرستش خدا باز دارد شیطان است ! حالا می خواهد این چیز همسرت باشد، فرزندت یا میزت یا نه حتی انگشترت!!

بعدش نوبت ولایته: خداوند می توانست به اول آیه 61 بسنده کند که فقط مرا بپرستید و آیه تمام شود ، اما اشاره می فرماید که اگر مرا بپرستید در راه مستقیم من هستید.

در روایتی نیز بیان شده است که رسول الله (صلی الله علیه وآله) فرمودند: یا علی (علیه السلام) انت صراط المستقیم.

منابع :

ینابیع الموده/القندوزی:495

شواهد التنزیل/الحسکانی: ج 1 ص 58

تفسیر المیزان ج 1

 


- نظرات (0)

آیاتی دال برمکان خدا


خدا

«الله از رگ گردن به انسان نزدیک‌‌تر است» (سوره 50 آیه 16) و در عین حال، «او بر روی تختش نشسته است» (سوره 57 آیه 4) «تختی که روی آب بنا شده است» (سوره 11 آیه 7) و در عین حال «بقدری دور است که رسیدن به او بین 1000 و 50000 سال طول می‌کشد» (سوره 32 آیه 5، سوره 70 آیه 4).

 

الله و تخت او کجا است؟

موضوعات پیرامون توحید و صفات خداوند را باید از طریق عقل و نقل به دست آورد، عقل و نقل با استدلال‌های متقن، جسم داشتن خداوند را رد کرده و در نتیجه مکان داشتن خداوند نیز منتفی می‌شود. شریعت اسلامی هم با آیات و روایات بسیار، مستقیم و غیر مستقیم بر این مطلب تأکید کرده است.

در مقابل؛ تعدادی از آیات قرآن وجود دارد که هر چند از ظاهر برخی از آنها و فحوای برخی دیگر، مکان داشتن خداوند به دست می‌آید، اما این نوع از آیات را به جهت وجود ادله عقلی و نقلی دیگر، بر معانی دیگری که شاید خلاف ظاهر به نظر آید، به تأویل می‌بریم.

بنابر ادله قطعی عقلی و نقلی، خداوند دارای جسم نیست؛ بنابر این، دارای مکان نیز نبوده و نمی‌توان برای او مکانی را مشخص کرد. این مطلب کاملاً مورد قبول بوده و نمی‌توان هیچ نقضی برای آن پیدا کرد.[1]

شاید بهترین تعبیر برای فهم این مطلب، کلام رایجی است که می‌گوید: «او در همه جا حاضر است در حالی‌که در هیچ کجا نیست».

برخی از آیات وجود دارند که به ظاهر با این عقیده سازگار نیستند. در این‌جا تعدادی از این آیات که در پرسش به آن اشاره شده، به همراه مختصری از تفسیر آنها را بیان می‌کنیم:

1. «اوست که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر تخت فرمانروایى و تدبیر امور آفرینش چیره و مسلط شد. آنچه در زمین فرو می‌رود و آنچه از آن بیرون می‌آید و آنچه از آسمان نازل می‌شود، و آنچه را در آن بالا می‌رود می‌داند. و او با شما است هرجا که باشید، و خدا به آنچه انجام می‌دهید، بیناست».[2]

شبیه همین معنا در آیه‌ دیگری نیز آمده است: «و او کسى است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، در حالى‌که تخت فرمانروایی‌اش بر آب [که زیربناى حیات است‏] قرار داشت، تا شما را بیازماید که کدام‌ یک نیکوکارترید؟ و اگر بگویى: [اى مردم!] شما یقیناً پس از مرگ برانگیخته می‌شوید، بی‌تردید کافران می‌گویند: این سخنان جز جادویى آشکار نیست».[3]

این آیات از جمله آیاتی است که بحث‌های بسیاری پیرامون آن در میان متکلّمان و مفسّران شکل گرفته است. اما شیعیان به جهت وجود آیات دیگر که مخالف ظاهر این آیه هستند و ادله عقلی مبرهن، از ظاهر این آیه دست کشیده‌اند و معنای آیه را به غیر از مکان داشتن برای خدا تفسیر کرده‌اند.[4]

بنابر ادله قطعی عقلی و نقلی، خداوند دارای جسم نیست؛ بنابر این، دارای مکان نیز نبوده و نمی‌توان برای او مکانی را مشخص کرد. این مطلب کاملاً مورد قبول بوده و نمی‌توان هیچ نقضی برای آن پیدا کرد.شاید بهترین تعبیر برای فهم این مطلب، کلام رایجی است که می‌گوید: «او در همه جا حاضر است در حالی‌که در هیچ کجا نیست»

2. «أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّماءِ أَنْ یَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ فَإِذا هِیَ تَمُورُ.

أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّماءِ أَنْ یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ کَیْفَ نَذیرِ».[5] برخی از مدّعیان مکان داشتن خداوند به این آیه استنباط کرده‌اند که مفسّران و اندیشمندان دینی به جهت وجود معارضات نقلی و عقلی بسیار، تأویلاتی برای آیه ذکر کرده‌اند که برخی از آنها بیان می‌شود:

الف. این آیات را به فرشتگان الهی معنا کرده‌اند؛[6] یعنی فرشتگانی که در آسمان هستند به اذن الهی این عذاب‌ها را نازل می‌کنند. در این صورت هیچ اشکالی بر این آیات وارد نیست.

ب. احتمالاً منظور آیه، «مَن ملکوته فی السماء» باشد؛ یعنی کسی که ملکوت او در آسمان است؛ زیرا ملائکه، عرش و کرسی و لوح محفوظ او در آسمان است، از آسمان اوامر و نواهی او صادر می‌شود.[7]

ج. برخی نیز این آیه را در مورد خداوند دانسته‌اند.[8] البته این بدان معنا نیست که معتقدند خداوند دارای مکان است بلکه در این معنا، این احتمال ذکر شده که «عرب آن زمان، اعتقاد به خداوند داشت، اما مانند مشبّهه معتقد بود که او در آسمان است و این آیه به مانند این است که خداوند به آنها می‌گوید آیا ایمن هستید از کسی که معتقد هستید در آسمان است ...». [9]

3. «یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ یَعْرُجُ إِلَیْهِ فی‏ یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ»[10] و نزدیک به همین معنا در آیه دیگری آمده است: «تَعْرُجُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ إِلَیْهِ فی‏ یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ خَمْسینَ أَلْفَ سَنَةٍ».[11]

تعبیر به پنجاه هزار سال از این نظر است که آن روز بر حسب سال‌هاى دنیا تا این حد ادامه پیدا می‌کند، و با آنچه در آیه قبل آمده است که مقدار آن ‌را یک هزار سال تعیین می‌کند منافاتى ندارد؛ زیرا در قیامت پنجاه موقِف است، و هر موقف به اندازه یک هزار سال طول می‌کشد.[12] بنابر این، مقدار بیان شده در آیه اشاره به مکان خداوند ندارد، بلکه تنها مقدار روزهای قیامت را بیان می‌کند.

4. در قرآن می‌خوانیم: «همانا انسان را آفریدیم و همواره آنچه را که باطنش [نسبت به معاد و دیگر حقایق‏] به او وسوسه می‌کند، می‌دانیم، و ما به او از رگ گردن نزدیک‌تریم».[13]

«اوست که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر تخت فرمانروایى و تدبیر امور آفرینش چیره و مسلط شد. آنچه در زمین فرو می‌رود و آنچه از آن بیرون می‌آید و آنچه از آسمان نازل می‌شود، و آنچه را در آن بالا می‌رود می‌داند. و او با شما است هرجا که باشید، و خدا به آنچه انجام می‌دهید، بیناست»

این تعبیر در آیه نیز، به هیچ وجه اشاره به موقعیت مکانی برای خداوند ندارد و از ظاهر و فحوای آن نیز به دست نمی‌آید که اشاره آیه به مکان داشتن خداوند در نزدیکی انسان است، بلکه آیه می‌خواهد بگوید که ما به انسان از رگ اصلی که در تمامى اعضایش جریان دارد نزدیک‌تریم، آن وقت چگونه به او و به آنچه در دل او می‌گذرد آگاه نیستیم».

این جمله می‌خواهد مقصود را با عبارتى ساده و قابل فهم برای عموم ادا کرده باشد و گرنه مسئله نزدیکى خدا به انسان مهم‌تر از این و خداى سبحان بزرگ‌تر از آن است؛ زیرا خداى تعالى است که نفس آدمى را آفریده و آثارى براى آن قرار داده، پس خداى تعالى بین نفس آدمى و خود نفس، و بین نفس آدمى و آثار و افعالش واسطه است، پس خدا از هر جهتى که فرض شود و حتى از خود انسان به انسان نزدیک‌تر است، و چون این معنا معناى دقیقى است که تصوّرش براى فهم بیشتر مردم دشوار است؛ لذا خداى تعالى به اصطلاح دست کم را گرفته که همه بفهمند، و به این حد اکتفاء کرد.[14] 

 

پی نوشت ها:

[1]. ر.ک: «ایمان به خدا و مسئله تجسم»، سۆال 12110؛ «جسمانی نبودن خداوند از دیدگاه قرآن»، سۆال 20147؛ «بی نهایت بودن وجود خدا»، سۆال 1944.

[2]. حدید، 4:‌«هُوَ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی‏ سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ یَعْلَمُ ما یَلِجُ فِی الْأَرْضِ وَ ما یَخْرُجُ مِنْها وَ ما یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما یَعْرُجُ فیها وَ هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما کُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصیرٌ».

[3]. هود، 7‌: «وَ هُوَ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی‏ سِتَّةِ أَیَّامٍ وَ کانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ لَئِنْ قُلْتَ إِنَّکُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَیَقُولَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبینٌ».

[4]. ر.ک: 60؛ عرش و کرسى و 254؛ مفهوم عرش و کرسی

[5]. ملک، 16 - 17: «آیا از کسى که [حاکمیت و فرمانروایی‌اش‏] در آسمان قطعى است [چه رسد در زمین‏] خود را در امان دیده‌اید، از این‌که [با شکافتن زمین‏] شما را در آن فرو برد در حالى که زلزله و جنبش موج‌آسایش را ادامه دهد؟ آیا از کسى که حاکمیت و فرمانروایی‌اش در آسمان قطعى است [چه رسد در زمین‏] خود را در امان دیده‌اید از این‌که توفانى سخت [که با خود ریگ و سنگ می‌آورد] بر شما فرستد؟ پس به زودى خواهید دانست که بیم دادن من چگونه است!».

[6]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه: بلاغی‏، محمد جواد، ج 10، ص 491، انتشارات ناصر خسرو، تهران، چاپ سوم، 1372ش؛ بیضاوی، عبدالله بن عمر، أنوار التنزیل و أسرار التأویل، تحقیق: مرعشلی‏، محمد عبد الرحمن، ج 5، ص 230، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ اول، 1418ق.

[7]. ‏زمخشری، محمود، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج 4، ص 580، دار الکتاب العربی، بیروت، چاپ سوم، 1407ق.

[8]. بلخی، مقاتل بن سلیمان، تفسیر مقاتل بن سلیمان، تحقیق: شحاته، عبدالله محمود، ج 4، ص 391، دار إحیاء التراث، بیروت، چاپ اول، 1423ق.

[9]. فخرالدین رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج 30، ص 592، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ سوم، 1420ق.

[10]. سجده، 5:‌ «[همه‏] امور را [همواره‏] از آسمان تا زمین تدبیر و تنظیم می‌کند، سپس در روزى که اندازه آن به شمارش شما هزار سال است به سوى او بالا می‌رود».

[11]. معارج، 4: ««فرشتگان و روح در روزى که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى او بالا می‌روند».

[12]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 25، ص 16 – 17، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.

[13]. ق، 16: «وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ».

[14]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 18، ص 347، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1417ق؛ موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، ج 18، ص 519 – 520، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1374ش.




- نظرات (0)